KB SPA s.r.o., Kúpeľná 1/2, 976 62 Brusno, Slovenská republika,  +421 48 43 11 511, نقشه و اطلاعات تماس


تاریخچه

تاریخچه آبگرم

عکس تاریخی آبگرم

اولین مدرک ثبت شده ای که در آن اسمی از چشمه ها آورده شده "وقایع محلی در مدزیبرود" بوده که به سال 1818 بر می گردد. تا سال 1834 که ساخت اولین مرکزآبگرم شروع شد، مدارکی مبنی بر استفاده از آبگرم به منظور خدمات درمانی در دسترس نیست. به احتمال زیاد چوب برها و معدنچی ها خیلی پیشتر از سال 1834 از این چشمه ها استفاده می کردند چون آنها هر روز هنگام رفتن به سر کار از کنار آن در دره "بروسنیانکا" می گذشتند. اولین فصل آبگرم در سال 1838 شروع شد و تا سال 1859 که مرکز آبگرم دچار آتش سوزی شد، ادامه یافت. در سال 1861 مرکز با پلان زمینی به شکل U بازسازی شد که همین "وپور پاویلین" کنونی ست. دوره اول جمهوری چکسلواکی ، دوران شکوفایی مرکز درمانی آبگرم بروسنو بود. در آن زمان 3 ساختمان دو طبقه با 150 اتاق وجود داشتند. هتل ها برق و لوله کشی آب هم داشتند.

بعد از جنگ جهانی دوم، مرکز آبگرم در شرایط فنی نامناسبی قرار داشت که با آتش سوزی سال 1947 شرایط بدتر هم شد. کارخانه آهنکاری "پودبرزووا" در بازسازی مرکز کمک کرد و در سال 1947 مالک جدید مرکز آبگرم شد. کودتای کمونیستی سال 1948 روند ملی سازی را آغار کرد و مرکز آبگرم "بروسنو" به دست دولت افتاد. بزرگترین تغییر معماری در سال 1974 هنگام ساخت "پولانا پاویلین" اتفاق افتاد و بعد از آن در سال 1985 افتتاح شد. امروزه مرکز آبگرم "بروسنو" یک شرکت سهامی محسوب می شود.

بخشی از تاریخچه روستای "بروسنو"

اولین مدرک کتبی روستا به تاریخ 24 ماه می 1424 بر می گردد: این مدرک قباله واگذار کردن روستا به عنوان هدیه از طرف شاه "زیگیزموند" به همسرش "باربارا گلسکا" است، که در آن زمان قلعه "لوپکا" را در اختیار داشت. در سند، از "بروسنو" به عنوان یکی از روستاهای موردنظر و تحت تسلط نام برده می شود؛ هرچند از آن به عنوان روستایی مستقل یاد نشده است بلکه با روستای "سواتی آندره" (سنت آندره)، تحت عنوان "روستای سنت اندرو" در سند آمده بودند. شاه "زیگیزموند" هفت شهرک معدنی واقع در اسلواکی مرکزی همراه با شهرهای "برزنو" و "کروپینا" را به همسرش اهدا کرد. در مدارک شهری مربوط به سال 1441، از بروسنو به عنوان روستایی مستقل اسم برده شده است. زیرا این روستا را ملکه الیزابت به عنوان بخشی از قلمرو قلعه لوپکا به "جرج هورواث" کاپیتان قلعه در ازای 10000 سکه طلا داده بود. طبقه نجبا مالکیت 26 روستا و زیستگاه را در اختیار داشتند. در قباله ای که از طرف شاه "ماتی" به خزانه دار سلطنتی "جان ارنست" و دو پسرش تقدیم شده بود، بروسنو و روستاهای "آندره" به عنوان روستاهای مستقل ذکر شده بودند. بعد از سال 1470، از روستاها جداگانه نام برده می شد: اسامی دیگر روستای بروسنو، بروزنو و بروسزنو است و سنت اندرو را سانکتوس آندریاس یا آندره هم می گویند.

"آندره کازانیکی" جنگلبانی از روستای "اندرو" بود که اولین بار ایده ساخت مرکز آبگرم در دره بروسنو را مطرح کرد. دره ای که پر از چشمه های معدنی است. "جامعه آبگرم" با هدایت کشیش "ویکار مایکل فودور" که در طول خدمت خود در زارنوویکا با مرکز آبگرم "اسکلنه تپلیس" آشنا شده بود، از تلاش های آندره حمایت کرد. در سال 1833، "آندره کازانیکی" تقاضایی کتبی را به مقامات کنترل کننده جنگل در "بانسکا بیستریکا" ارائه کرد تا اجازه ساخت اولین مرکز آبگرم در دره بروسنو را بگیرد. در 8ام آگوست سال 2013، 180 سال از زمانیکه اتاق معدن در "بانسکا بیستریکا" اجازه ساخت مرکز آبگرم با شماره ثبت 2872/1833 را تصویب کرد، گذشته بود. از آن زمان به بعد کارهای ساخت و ساز مراکز نوپای آبگرم در اتریش-مجارستان آغاز شد. در سال 1833 روستاهای بروسنو و سنت اندرو مستقل بودند و مرکز آبگرم هم وجود نداشت. صد سال بعد، در سال 1960، این دو روستا با هم متحد و یکی شدند و قسمت محلی سومی بنام مرکز آبگرم بروسنو بوجود آمد.

Historic photograph of the Brusno village Historic photograph of the Brusno village Historic photograph of the Brusno village

برگشت به بالا"